Τα χρώματα του έρωτα φοράω
σε χρόνο άυλο, παραμυθένιο,
κάπου στου δειλινού την μοναξιά
καθώς με έταξε, εσένα να προσμένω
του πόθου η λεπτή του ομορφιά.
Άφησα τα μαλλιά μου, λυτά στο
χρυσαφί του φεγγαριού, και στο
γλυκό το σούρουπο, θαρρούσες
η ματιά μου, χόρευε με του ήλιου το
αργό, ταξίδι για την γήηνη την αγκαλιά του.
Και σ'είδα να κατηφορίζεις,
πιασμένη σε μια πέργολα του δρόμου
έπαιζες με τα φύλλα, και φοβόμουν
το όνειρο μη σβήσει στο κενό.
Ο έρωτας μας έκανε συνιάλο, είχε
φορέσει της νυχτιάς την φορεσιά
ανοίγοντας στον χρόνο τα φτερά του
σαν κάποιου γλάρου, τα χιονάτα τα φτερά.
Και ήρθες! Ω! συναίσθημα μεγάλο.
Κάτι σου ψέλλισα τα χείλη, που κι
αυτά, ποθούσανε με δίψα τα δικά σου.
Σε έκλεισα με πάθος, στην βαθιά
μου αγκαλιά, χόρταινα όπως πεινασμένος
την γλύκα, απ'τ'αμέτρητα φιλιά σου
και της γαλήνης την θεσπέσια την ομορφιά.
2 Φλεβάρης 2021
βΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟ'Ι'ΛΗΣ
ΕΓΩ
Αγαπω τη μουσικη...Ακουω μουσικη...Αγαπαω το θεατρο...Τι εχω αποκομισει απο την τεχνη;;; ΝΑ ΑΦΟΥΓΚΡΑΖΟΜΑΙ..!!!
ΕΡΩΤΙΚΑ
Τρίτη 2 Φεβρουαρίου 2021
ΦΙΛΗΜΑ
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.