Ω ευλογημένη,
που τον νου, στου έρωτα,
την κόψη, ξαποσταίνεις,
σποράς λιβάδια,
σε ανθούς, σπέρνεις
ζωή, κόβεις καρπούς, σε
κλίνες πάλλευκες ανθίζεις,
και πεθαίνεις.
Κλωνάρια τα γιομίζεις
με τους πόθους,
που κρέμονται
ρόγες γλυκές σταφύλια,
να μεθύσεις, την
αγκαλιά παλικαριού
με νέκταρ να γιομίσει.
Του ήλιου λάμπεις
στην αυγή αχτίδα,
και στης νύχτας τον αιθέρα,
να ταξιδεύεις όνειρα ζεστά,
πουλιά να τα
πετάξεις στον αγέρα.
Να νιώσεις της αγάπης
τον παλμό, λάγνες
στιγμές την νιότη να ματώσουν,
και πριν σου πάρουν
τον ανθό, στου έρωτα τα
χέρια να σε δώσουν.
6 Απριλης 2016
ΕΓΩ
Αγαπω τη μουσικη...Ακουω μουσικη...Αγαπαω το θεατρο...Τι εχω αποκομισει απο την τεχνη;;; ΝΑ ΑΦΟΥΓΚΡΑΖΟΜΑΙ..!!!
ΕΡΩΤΙΚΑ
Πέμπτη 27 Μαΐου 2021
ΣΠΟΡΑ ΤΩΝ ΑΝΘΕΩΝ ΤΟΥ ΕΡΩΤΑ
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.