Είναι στιγμές,
που ο έρωτας ανοίγει
στην φαντασία μας
ίδιος με τον καμβά ζωγράφου.
Αφήνουμε εκεί το χάδι μας,
τις άκριες των χειλιών,
και απέραντο ορίζοντα
φόντο συναισθημάτων.
Και είναι πολλά τα αποθέματα.
Γιομίζουμε τον χρόνο,
μέσα από τα κύτταρα
εκείνα του κορμιού, που,
γίνονται κρατήρες των θαυμάτων.
Μα είσαι και εσύ εκεί.
Λουσμένη με τα χρώματα του πόθου,
Σε ζωγραφίζω με εικόνες
μαγικές, με όσα σου ταιριάζουν,
βάφω τα χείλη σου,μ' ένα φιλί.
Μετά, αυτά που σου κρατάω,
σου τα χαρίζω με της σκέψης μου
την απλωσιά, νιώθοντας
πόσο σ' αγαπάω.
14 Δεκέμβρης 2023
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟ'Ι'ΛΗΣ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.