Ένα μελανοδοχείο η ψυχή μας.
Βουτάμε την πένα μας
σε γενεές, οι σκέψεις παραλλάζονται
γίνονται σπόροι που φυτρώνει η καρδιά μας.
Μια κορωνίδα το μυαλό μας
που αναλώνεται σε προσευχές
ικέτης μιας αλήθειας που ακολουθάει.
Οι μέρες της ποίησης και της γραφής
που τα αδιέξοδα τα προσπερνάνε
πεδιάδες πρόσφορες απλώνονται στη γη.
Κι εμείς απλώνουμε το μύρο.
Χαρίζουμε την ευεξία στην ζωή
αφήνουμε μια παρακαταθήκη.
Πλάθουμε μες στης φαντασίας τις πηγές
νάματα και ιάματα κι αξίες
δημιουργούμε τους παλμούς μιας χρυσαυγής.
Ο έρωτας της ποίησης
ψυχή των πάντων.
Ένα εκκολαπτήριο μιας Άνοιξης ιδέας
κληματαριά ιδανικών ανθέων.
Και σταματάμε με την σκέψη δυνατή.
Ομνύουμε στα όρια εκείνα της ψυχής
ακροβατούμε στου χρόνου το αέναο ΠΟΤΕ
μεγαλουργούμε.
9 Μάης 2026
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.