ΜΕΘΗ ΕΡΩΤΑΣ
Και εσύ που μοιάζεις
με λουλούδι,
στα χείλη κρεμασμένο
να φαντάζεις
αυγερινός,τσαμπί σταφύλι
κομμένο στα
χέρια τρυγητή,νέκταρ
να δροσίζεις
τα πάθη,άνοιξες πρωί
πρωί σαν της
άνοιξης το χαμόγελο στο
βλέμμα μου.
Και σε πήρα στα χέρια,αγνό
ηλιοτρόπιο,να
να μου απλώσεις τα φύλλα.
Και σε ένοιωσα,
σου μίλησα,σε φίλησα.
Ύστερα,στοργικά,
έκλεισα το παράθυρο μη μου
παγώσεις.
12 Μαρτης 2014
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
Και εσύ που μοιάζεις
με λουλούδι,
στα χείλη κρεμασμένο
να φαντάζεις
αυγερινός,τσαμπί σταφύλι
κομμένο στα
χέρια τρυγητή,νέκταρ
να δροσίζεις
τα πάθη,άνοιξες πρωί

πρωί σαν της
άνοιξης το χαμόγελο στο
βλέμμα μου.
Και σε πήρα στα χέρια,αγνό
ηλιοτρόπιο,να
να μου απλώσεις τα φύλλα.
Και σε ένοιωσα,
σου μίλησα,σε φίλησα.
Ύστερα,στοργικά,
έκλεισα το παράθυρο μη μου
παγώσεις.
12 Μαρτης 2014
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.