ΣΑΝ ΑΝΟΙΞΗΣ ΣΤΑΓΟΝΑ
Μια σταγόνα Άνοιξη
και ένα φεγγάρι
ολόγιομο αίμα να
καλωσορίζει τις μνήμες.
Κι εσύ,ολόλευκο
περιστέρι,σε ξάστερους
ουρανούς,να πετάς
χιλιοτραγουδισμένο.
Και αν σε σκαλοπάτια
μελαγχολικά έστεκες,
σε στιγμές μοναξιάς,εκεί
που οι αναμονές,
αναπολούσαν την λήθη,
πανούργος ήλιος σε τύλιξε σε
λάγνες αχτίδες.
Και ξάφνου γιόμισες
χρώματα,έγινες μποστάνι,
ανθοφόρο,χωρίς να σε
ποτίσει ούτε ένα δάκρυ.
Και θέριεψες,
λες και ήσουν χρόνος,
ήσουν ζωή,ήσουν έρωτας.
1 Μαρτης 2014
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
Μια σταγόνα Άνοιξη
και ένα φεγγάρι
ολόγιομο αίμα να
καλωσορίζει τις μνήμες.
Κι εσύ,ολόλευκο
περιστέρι,σε ξάστερους
ουρανούς,να πετάς
χιλιοτραγουδισμένο.
Και αν σε σκαλοπάτια
μελαγχολικά έστεκες,
σε στιγμές μοναξιάς,εκεί

που οι αναμονές,
αναπολούσαν την λήθη,
πανούργος ήλιος σε τύλιξε σε
λάγνες αχτίδες.
Και ξάφνου γιόμισες
χρώματα,έγινες μποστάνι,
ανθοφόρο,χωρίς να σε
ποτίσει ούτε ένα δάκρυ.
Και θέριεψες,
λες και ήσουν χρόνος,
ήσουν ζωή,ήσουν έρωτας.
1 Μαρτης 2014
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.