ΤΟΥ ΟΝΕΙΡΟΠΌΛΟΥ!!!
Τούτη την νύχτα,που,
σε είχα αγκαλιά,
στ' αστέρια έδωσα
την φύλαξή σου.
Και γω,καμάρωνα τα
τόσα χρώματα,που
πήρες,μες στην λάμψη
την δική σου.
Αστέρι έγινες και συ.
Θεέ μου,
τι φως,τη ζέστη,η ματιά
σου,πως μ έλουζε,
το βλέμμα σου.Πως
ήσουν δημιούργημα
της σκέψης,καθόλου
δεν με ένοιαζε.Γιατί,σε
ένιωθα,απτή,
να μου γελάς,να νιώθεις,
να σμίγεις μεταμένανε,
στου πόθου
τις ανταύγειες.Ήσουν
της νύχτας θησαυρός,
μέσα στο όνειρό μου.
4 Γεναρης 2016
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
Τούτη την νύχτα,που,σε είχα αγκαλιά,
στ' αστέρια έδωσα
την φύλαξή σου.
Και γω,καμάρωνα τα
τόσα χρώματα,που
πήρες,μες στην λάμψη
την δική σου.
Αστέρι έγινες και συ.
Θεέ μου,
τι φως,τη ζέστη,η ματιά
σου,πως μ έλουζε,
το βλέμμα σου.Πως
ήσουν δημιούργημα
της σκέψης,καθόλου
δεν με ένοιαζε.Γιατί,σε
ένιωθα,απτή,
να μου γελάς,να νιώθεις,
να σμίγεις μεταμένανε,
στου πόθου
τις ανταύγειες.Ήσουν
της νύχτας θησαυρός,
μέσα στο όνειρό μου.
4 Γεναρης 2016
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.