ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ
Ταξιδιώτης σε ωκεανούς
συναισθημάτων, ψάχνοντας
την γαλήνη ενός λιμανιού,
να αράξω τα κουρασμένα
όνειρα,μιας περιπλάνησης
άνισης. Να παρακολουθώ
παράξενους φάρους σε
κακοτράχαλες διαδρομές,
να με οδηγούν εκεί που,
η λήθη, τόσο μακρινή, άφριζε
σαν τεράστιο κύμα πίκρας.
Κάθε φορά που άραζα τα
όνειρα,σε παραλίες χωρίς
όνομα, εκεί που ξάπλωνα
σε αμμουδιές ανούσιες,να
ξαποστάσω τα ένστικτα, ήταν
η σκέψη,που άπλωνε το νήμα
ως εκεί,που καρτερική, ατένιζες
ως πέρα βαθιά στον ορίζοντα,
έναν γυρισμό,που ο χρόνος,
άφησε να τριγυρνά σαν σκέψη
σκουριασμένη. Και ήταν η θλίψη
που άνοιξε τα πανιά μιας επιστροφής
διέξοδος. Επιστροφή στο δικό
σου λιμάνι, εκεί που το κύμα
σκάει τόσο απαλό, τόσο ζωντανό,
σαν δυο χείλη,που ακούμπησαν
νοσταλγικά την πρώτη φορά.
6 Γεναρης 2013
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
Ταξιδιώτης σε ωκεανούς
συναισθημάτων, ψάχνοντας
την γαλήνη ενός λιμανιού,να αράξω τα κουρασμένα
όνειρα,μιας περιπλάνησης
άνισης. Να παρακολουθώ
παράξενους φάρους σε
κακοτράχαλες διαδρομές,
να με οδηγούν εκεί που,
η λήθη, τόσο μακρινή, άφριζε
σαν τεράστιο κύμα πίκρας.
Κάθε φορά που άραζα τα
όνειρα,σε παραλίες χωρίς
όνομα, εκεί που ξάπλωνα
σε αμμουδιές ανούσιες,να
ξαποστάσω τα ένστικτα, ήταν
η σκέψη,που άπλωνε το νήμα
ως εκεί,που καρτερική, ατένιζες
ως πέρα βαθιά στον ορίζοντα,
έναν γυρισμό,που ο χρόνος,
άφησε να τριγυρνά σαν σκέψη
σκουριασμένη. Και ήταν η θλίψη
που άνοιξε τα πανιά μιας επιστροφής
διέξοδος. Επιστροφή στο δικό
σου λιμάνι, εκεί που το κύμα
σκάει τόσο απαλό, τόσο ζωντανό,
σαν δυο χείλη,που ακούμπησαν
νοσταλγικά την πρώτη φορά.
6 Γεναρης 2013
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.