ΠΑΝΑΚΡΙΒΟ.ένστικτο που άπλωσες στου
λογισμού μου τα αλώνια σαν
του σταχυού την ομορφιά.
Μιας αχτίδας η λεπτή γραμμή
που μέσ'απ'τη γριλια μου
περνάει και φτάνει ως την κόχη
των ματιών. Αύρα του πρωινού
που διάχυτη στου ήλιου τις
ανταύγειες πετουλίζεις.Κόρη που
σ'έπλασα στου όνειρου την
μαγεμένη διαδρομή. Και ύστερα
σε φίλησα,στου πάναστρου του
ουρανού την σκεπασιά που
μας εκοίταζαν τ'αστέρια σαν τα
πρωτόπλαστα του έρωτα παιδάκια.
5 Ιουνης 2016
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.