ΑΓΆΠΗ ΗΧΏ.
Αχ της αγάπης η φωνή.
Καμπάνα κυριακάτικη
στ'αυτιά,φωνάζεις. Ήχος
που έσταζε βασιλικό
σε Ανοιξιάτικο δειλινό.
Μάγισσα τις απρόσμενες
μυρώνεις στιγμές,
απλωμένη ορτανσία σε
κήπους αγγέλων πήγες.
Μεσημεριού στάλαγμα
μιας ανάπαυσης που άχνισε
του πόθου το μαγείρεμα.
Ήχων κλαγγή,σε κλίνες
που αγκομαχάει ο πόθος.
Να σ'ένιωθα κι'απόψε
αλαργινή,χάδι στο άξαφνο
μιας επιθυμίας στοργή.
Να ηχούσες σαν το κάλεσμα
της φωτιάς,στου χειμώνα
το αβάσταχτο τρέμουλο.
Να άφηνες τον αντίλαλο σε
μια και δυο αράδες ψελλίσματα
ως που να θροίσει και το
τελευταίο της μυρτιάς φύλλο
που το κρύβει του βράχου
η θωριά.
5 Μαης 2017ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
Αχ της αγάπης η φωνή.
Καμπάνα κυριακάτικη
στ'αυτιά,φωνάζεις. Ήχος
που έσταζε βασιλικό
σε Ανοιξιάτικο δειλινό.
Μάγισσα τις απρόσμενες
μυρώνεις στιγμές,
απλωμένη ορτανσία σε
κήπους αγγέλων πήγες.
Μεσημεριού στάλαγμα
μιας ανάπαυσης που άχνισε
του πόθου το μαγείρεμα.
Ήχων κλαγγή,σε κλίνες
που αγκομαχάει ο πόθος.
Να σ'ένιωθα κι'απόψε
αλαργινή,χάδι στο άξαφνο
μιας επιθυμίας στοργή.
Να ηχούσες σαν το κάλεσμα
της φωτιάς,στου χειμώνα
το αβάσταχτο τρέμουλο.
Να άφηνες τον αντίλαλο σε
μια και δυο αράδες ψελλίσματα
ως που να θροίσει και το
τελευταίο της μυρτιάς φύλλο
που το κρύβει του βράχου
η θωριά.
5 Μαης 2017ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.