ΑΝΆΠΛΑΣΗ.Αχ η ματιά σου,έρωτα
βουκέντρα,στη καρδιά.
Αίμα στα στήθια μου κυλά
ποτάμι όπου φτάνει,στα
πόδια σου για να πλυθείς.
Ανάκατες της σκέψης
οι στιγμές,στο καθημερινό
σου,για να σου πάρω
μια,μοναδική,δική μου να
την κάμω. Του πόθου έγινες
κρυφό τρέμουλο,σαν σε
νιώθω,να μου χαϊδεύεις τις
χορδές. Και γω πριν μαραθώ
μικρό λουλούδι,να με
ποτίσεις θέλησα,τα φύλλα
μου πριν γείρω,στου πάθους
την ανάπλαση,μέσα στα
δυο σου χέρια.
31 Μαης 2017ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.