ΑΝΕΜΏΝΑ
Μοιάζεις πολύ του έρωτα
απόψε. Ένα κυκλάμινο
που άνθισες,αντικρινά
στον ουρανό. Μια λίμνη
στην απέραντη γαλήνη της
π' αναζητά να την ταράξει,
πνόγα τ' ανέμου δυνατή.
Ένα ηφαίστειο που σκάει
μες στων ματιών σου
την αυγή,λάβα που καίει
το κορμί σου.Μια ανεμώνη
στην αυλή,και ναι της
μοιάζεις,εχεις τα μάτια της
που με κοιτάζουν,σαν δυο
αστέρια λαμπερά,του
έρωτα πανύψηλα παλάτια.
Κι' εκεί,θα βγεις στα
παραθύρια της καρδιάς σου
σχοινί να ρίξεις να πιαστώ
στην κάμαρή σου να βρεθώ
να σε φιλήσω.
3 Νοεμβρης 2017
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
Μοιάζεις πολύ του έρωτα
απόψε. Ένα κυκλάμινο
που άνθισες,αντικρινά
στον ουρανό. Μια λίμνη
στην απέραντη γαλήνη της
π' αναζητά να την ταράξει,
πνόγα τ' ανέμου δυνατή.
Ένα ηφαίστειο που σκάει
μες στων ματιών σου
την αυγή,λάβα που καίει
το κορμί σου.Μια ανεμώνη
στην αυλή,και ναι της
μοιάζεις,εχεις τα μάτια της
που με κοιτάζουν,σαν δυο
αστέρια λαμπερά,του
έρωτα πανύψηλα παλάτια.
Κι' εκεί,θα βγεις στα
παραθύρια της καρδιάς σου
σχοινί να ρίξεις να πιαστώ
στην κάμαρή σου να βρεθώ
να σε φιλήσω.
3 Νοεμβρης 2017
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.