ΦΥΛΑΚΈΣΚαιροί π'αγιάστηκαν
για να σας νιωσουνε φωνές
αερικά. Γυμνά τα ξερονήσια
που σας φύλαξαν. Μάτια
που έκλειναν ερημικά,στο
πέρασμα του ήλιου,δεν
είχαν αντοχές. Κομμάτια τα
κορμιά,κυρτά,βαριά απ'
την ανάγκη που την φόρεσαν
σαν πρωινο,πριν ξεψυχήσουν.
Δεσμώτης ο χρόνος. Μιας
φυλακής κελιά σε μετρημένες
ώρες,να περπατούν οι
αναμνήσεις.Οι μέρες κενές.
Πως στης επιστροφής πιστέψατε
την προσμονή,μη καρτεράτε.
Και είναι βαριές οι πέτρες που
θα σκεπάσουν την σιωπή,σε
μιας αδύναμης ψυχής την
προσδοκία.
11 Νοεμβρης 2017ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.