Πως να σε χρωματίσω ουρανέ.
Θαρρώ μου μοιάζεις,με τόσα
χρώματα ψυχής,που κρύβω στα βαθιά μου.
Του έρωτα γεννήθηκα παιδί.
Πλάθω εικόνες,λέξεις πολλές ποιητικές.
Κάνω ταξίδια διάφανα,σε θάλασσες
γιομάτες,στα όνειρα δίνω ζωή
όπως ανθίζουν τα λουλούδια,μες
στα παρτέρια της καρδιάς.
Σε λίμνες κάνω ξωτικά,νεράιδες
και σειρήνες,πλάθω πηλούς
στα χέρια μου,φτιάχνω κορμιά σπαθάτα.
Με οραματισμούς πολλούς,φτιάχνω
καινούργιους κόσμους,ντύνω τον
έρωτα εγώ,με φορεσιές που λάμπουν.
Και ύστερα,αφήνομαι,και στα
δικά της χέρια,με του χαδιού
την αίσθηση,και του φίλιου τον πόθο.
Κλείνω τα μάτια,γεύομαι,το κάλλος
της αγάπης.
23 Σεπτεμβρης 2019
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟ'Ι΄ΛΗΣ

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.