Η φαντασία φωτογραφίζει
τα κάλλη σου στην συλλογή
των αναμνήσεων.
Ο οίστρος,λες πελάγου
παιδί,παραλλάζει με το κύμα
του πόθου,το ακρογιάλι του ματιού.
Σε αγγίζω με το σκάσιμο
του νερού στα πόδια σου,
καθώς ξεπλένω τα ίχνη,που
η αρμύρα του ιδρώτα άφησε
σε αποτυπώματα.
Ύστερα,σε φέρνω στο χαρτί.
Η πένα,στου ειρμού την ροπή
τρέχει ασταμάτητα,σαν ένα
τρένο,που αφήνει κύκλους με
την δύναμη της ρότας.
Και εσύ,αγαπημένη,στο βαγόνι
της καρδιάς μου,συνταξιδιώτισσα.
14 Μαης 2020
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟ'Ι'ΛΗΣ
(Πνευματικό μου δικαίωμα)

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.