
Κάλιο του έρωτα παιδί.
Και συ,του ήλιου θυγατέρα.
Να σ'ανταμώνω το πρωί στ'απόσκι
να σου παίρνω το φιλί,στου
δειλινού τα ξέφωτα,να σεργιανάμε τον
καιρό κάθε μα μέρα.
Και να σου λεω σ'αγαπω μες
στις περικοκλάδες καθισμένοι,
να μη μας δουν το μυστικό
οι γύρω μας,και τα πουλιά κι οι ξένοι.
Έτσι,ο έρωτας ν'ανθεί,σαν
ένα περιβόλι και τα δέντρα,το
μύρο να μας κόβει τη φωνή,και
το φιλί,να μοιάζει με μποσκέτο.
Έτσι να κατοικούμε στη ζωή,ίδιοι
σαν όλους τους ανθρώπους,
να παίρνουμε της φύσης την πνοή
λες φτιάχνουμε ιδανικούς,εμείς
δικούς μας τόπους.
19 Μαης 2020
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΊ΄ΛΗΣ(Πευματικό μου δημιούργημα)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.