
Στης αγάπης αφήνομαι
οι ρότες να με ταξιδέψουν
στις βαθιές του πόθου επιθυμίες.
Ποτέ δεν ήθελα να ξημερώσει
τούτη η σπουδαία απόδοση
της νύχτας,που απλώνει
σαν πανί με ούριο άνεμο να
το σπρώχνει χαρούμενα.
Καπετάνισσα η καρδιά.
Το βλέμμα καρφωμένο στην
κοφτή της πλώρης καρίνα
που καμαρωτή κόβει το κύμα
με την ξεγνοιασιά της πορείας
αδιάφορη που τραβάει.
Δεμένα τα ξάρτια,κράταγαν
σταθερές,στης θάλασσας
το αναπάντεχο σούσουρο.
Στο βάθος,άχνιζε το πολυπόθητο.
Η Ιθάκη της αγάπης,νιόπαντρη
να μας υποδεχτεί στον
οντά της,αφήνοντας την
παρθενιά της στου ήλιου το σκάσιμο.
Το όνειρο απόψε,μας ταξίδεψε
αυτόνομο,ανιδιοτελές,με την
μέριμνα,της απόλυτης αφοσίωσης,
λες χάραζε νέους ορίζοντες.
Εμείς,εραστές μιας πρόσφορης
εξιδανίκευσης της σχέσης,
ακολουθήσαμε το ιδεατό.
11 Σεπτέμβρης 2020
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟ'Ι'ΛΗΣ
(Πνευματικό μου δημιούργημα)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.