
Ξαφνιάζομαι στα όρια,
όπου μπορώ να σε θαυμάζω.
Λες έκοψα ένα κυκλάμινο η γέλασα
στο πρωινό του κλέφτη ήλιου.
Κι εσύ να με κοιτάζεις.
Ν'απορείς στην τόση ευτυχία
που προσδοκά ο έρωτας.
Στην αθωότητα του νου
κυριαρχείς,στην αίσθηση του
πόθου,και στης ελπίδας
την αέρινη πνοή που σε αγγίζει.
Και λέω,πως ο έρωτας
ξανάγινε παιδί.
Ζητάει πρόσφορες στιγμές
να ανδρωθεί με την αγάπη.
Έτσι,σου κράτησα το χέρι
και χωρίς,την δέσμευση του
φόβου μη σε χάσω,περπάτησα
μαζί σου,Τι Τιμή!
Μαζί σου έμαθα πόσο να
σ'αγαπάω.
8 Σεπτέμβρης 2020
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟ'Ι'ΛΗΣ
(Πνευματικό μου δημιούργημα)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.