Παραμιλάει μες στα όνειρα ο νους.
Πως έγινε να σε αναζητάω
στα ξέφωτα του έρωτα αφού,
χτες ήταν που σε είχα συντροφιά μου.
Και λες αγρίεψαν της θάλασσας
τα πλάτη, και οι στεριές μικραίναν
ξαφνικά, θεώρησα πως ήταν αυταπάτη
το όνειρο, δεν ήταν αφορμή
εσύ να ταξιδεύεις σ΄άλλους τόπους.
Μ'απόψε που γεννήθηκε ο έρωτας,
σαν το τραγούδι που το έγραψαν
για σένα, λες και ξαστέρωσε
του κόσμου η αυγή, άνοιξαν ουρανοί
μαζί μ'αστέρια, κι έκαμαν άσπρη τη νυχτιά.
Και έσβησαν τα φώτα ξαφνικά,
μαζί με με κοιμήθηκε η πόλη,
ήρθες εσύ, κι ο έρωτας μαζί, γιόμισε
με καρπούς το περιβόλι, χόρτασε
η αγάπη, κι η ματιά.
2 Μάρτης 2021
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟ'Ι΄ΛΗΣ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.