Η πόλη κοιμάται.
Ένας μικρός παράδεισος
το όνειρο στο μαξιλάρι.
Μια όαση ο χρόνος
μου ανήκει σαν ανάσα.
Και συ,υπάρχεις.
Έρχεσαι σαν βασίλισσα
με σκήπτρο μαγικό, κάνεις
τον κόσμο μου ωραίο.
ντύνεις με χρώματα τα
όσα με κοιτούν, λες ένα πέπλο
Άνοιξης πλημμύρησε τον τόπο.
Και συ, υπάρχεις.
Γίνεσαι ένα, αντηχείς σαν
μια φωνή,ένα φιλί,
γίνεσαι η αφή σε ένα χάδι
φτιάχνεις το όνειρο, ιδανικό
κοιμάσαι στο δικό
μου μαξιλάρι, ανάγεσαι σε
κάτι το απτό, και όχι
σ'ένα όνειρο του ύπνου αυταπάτη.
28 Φλεβάρης 2021
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟ'Ι'ΛΗΣ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.