Στο φως κάποιου κεριού
σε μια ταβέρνα, με το
κεφάλι σου σκυφτό.
Σε είδα να κοιτάς με βλέμμα
σιωπηλό, λες είχε μέσα σου
τελειώσει για σένα κάτι δυνατό.
Το χέρι έτρεμε πολύ,
και το ποτήρι άδειο, είχες
ξανά ονειρευτεί,
της νιότης το ναυάγιο.
Οι πίκρες της ζωής πολλές
σε είχανε λυγίσει, δεν είχες
λόγια να μιλάς ούτε
φωνές παρηγοριάς, σε
είχαν ακουμπήσει.
Το δάκρυ σου που έσταζε,
έμοιαζε με το δείλι,
και οι μικρές σου ενοχές
φαινόντουσαν στα χείλη.
Κάτ'απ'το φως ενός κεριού,
το ριζικό σου απλωμένο,
στάλα κρασί δεν άφηκες,
σε πέλαγο ριγμένο.
25 Δεκέμβρης 2021
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟ'Ι'ΛΗΣ
ΕΓΩ
Αγαπω τη μουσικη...Ακουω μουσικη...Αγαπαω το θεατρο...Τι εχω αποκομισει απο την τεχνη;;; ΝΑ ΑΦΟΥΓΚΡΑΖΟΜΑΙ..!!!
ΕΡΩΤΙΚΑ
Κυριακή 26 Δεκεμβρίου 2021
ΝΑΥΑΓΙΟ
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.