Σε προσκυνώ έρωτα.
Τα όσα σου χρωστάω,
στα τόσα που μου χάρισες.
Μαζί σου, κλείνω.
και ανοίγω παραστάσεις,
της φαντασίας τα
ταξίδια τα πολλά, και,
όσα κλείνω μέσα μου για σένα.
Σε προσκυνώ, και σε θαυμάζω.
Γιατί σε προσκαλώ
στα όνειρα, κλείνω τα μάτια,
και δοξάζω, τα όνειρα
που είν' αληθινά.
Αχ! Ιερή στιγμή, του πεπρωμένου,
θυσία, και αιματηρή στοργή,
πόνος και γέλιο, και αγάπη,
μια σχέση "ιδιοτελή"
μια των κυττάρων έκρηξη
π' αντλεί, απ' του κορμιού
τη θεία λειτουργία,
μια στιγμή, που σ' έφερε,
σαν μοίρα μου γραφτή.
22 Φλεβάρης 2024
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΊ'ΛΗΣ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.