Θέλω τις αλήθειες μου,
να πάρω απ' τη μάνα γη.
Ποτέ δεν θέλω
κλαμένες τις αλήθειες.
Λίμνες και λιβάδια να περάσουν,
σε πέτρινα γιοφύρια
να σταθούν, κάτω από
του ήλιου την κάψα.
Και αφού ασπαστούν ελευθερία,
αφού τον κόσμο κατάματα,
δουν σαν μια άλλη αλήθεια, οικειοθελή,
το μείγμα να ρίξουν στα
νερά του άπειρου.
Υστερνά στις λίμνες που,
έγιναν καθρέφτες, με νούφαρα βάρκες,
ταξίδια αλάνθαστα στο φως να κάνουν.
Γιατί, οι αλήθειες μου,
είναι δικά μου παιδιά.
Είναι τα στολίδια, που κρέμασα
στον λαιμό μου, όνειρα.
Που έφερα με λέξεις.
Που έγραψα σε στιγμές συλλογής,
και περπάτησαν στα πιο δύσβατα
μονοπάτια του χρόνου φίλου μου.
Που έκλαψα μαζί τους
σε στιγμές μοναχικές, σε νύχτες άυλες.
24 Φλεβάρης 2024
ΕΓΩ
Αγαπω τη μουσικη...Ακουω μουσικη...Αγαπαω το θεατρο...Τι εχω αποκομισει απο την τεχνη;;; ΝΑ ΑΦΟΥΓΚΡΑΖΟΜΑΙ..!!!
ΕΡΩΤΙΚΑ
Παρασκευή 23 Φεβρουαρίου 2024
ΟΤΑΝ ΟΙ ΑΛΗΘΕΙΕΣ ΤΑΞΙΔΕΥΟΥΝ
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.