Οι θάλασσες του νου με ταξιδεύουν.
Απλόχερα νερά και κυματάκια
που μιλούν, μ' ένα βαθύ γαλάζιο.
Κι εγώ σαν άλλος Οδυσσέας
δεμένος στο κατάρτι των ονείρων
ανακαλύπτω τις Ιθάκες της καρδιάς.
Μου τραγουδούν σειρήνες
και όμορφες Γοργόνες
μου κρατάνε συντροφιά.
Σ' απόσκια αναζητώ παρυγοριά
ο ήλιος καίει το κορμί μου
οι γλάροι που πετούνε στα ψηλά
ρίχνουν δροσιά αρμύρας.
Στο βάθος ανεμίζουνε νησιά
πνιγμένα βαθυστόχαστα και είναι
σαν χάντρες περασμένες στον λαιμό
μες στο Ιόνιο,και Αιγαίο που ανθούνε.
Ταξιδευτής του έρωτα
χάνομαι στα νερά του,
πνίγομαι σε βυθούς καρδιάς.
Ο άνεμος μια όαση ανασεμιάς
και το τραγούδι, η συντροφιά
που μου χαϊδεύει τα αφτιά
σαν την φωνή που ψιθυριστή ποθούσα.
20 Ιούνης 2026
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟ'Ι'ΛΗΣ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.