Σωπαίνει ο έρωτας.
Μες στης σπηλιές, μ'ένα κοχύλι
σε δάσος ξωτικό, και ονειρεύεται
σ' ένα λουλούδι.
Ανδρώνεται σε δάσος ξωτικών
σε μια λίμνη καθρεφτίζεται λούζεται
παρέα με τα Νούφαρα που πλέουν.
Ο έρωτας σωπαίνει με τις αναμνήσεις.
Γίνεται θάλασσα απλώνεται
σαν φύση ζωτική φυσά σαν ανεμος
που μας χαιδέυει.
Στα χρόνια των καιρών που καρτερούσε
σμήνη οι μέλισσες μες στις κερίθρες
το νέκταρ έφτιαχνα για να μεθύσει.
Και λαχταρούσε.
Αμίλητος ανέβαινε
στους Γολγοθάδες της καρδιάς.
Κυοφορούσε τη θεία ομορφιά αγνάντευε
τον ήλιο σε μια αγκαλιά,
Αρχάγγελος και ταπεινός
σαν τα μικρά παιδιά.
18 Ιούνης 2026
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟ'Ι'ΛΗΣ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.