ΑΓΝΩΣΤΟΣ
Μέσα σε στιγμές αποπλάνησης
παράνομους έρωτες.
με την απόγνωση της σάρκας,
να αναζητά λύτρωση.
Βαθύς ο κατήφορος,και η ζωή,
απομονωμένη, μοναχική,
κανόνες δεν αποζητά.
Ξεπεσμένα κορμιά, σκιές του
ίδιου τους του ίσκιου, άλλοτε
σαν φοβισμένα ινδάλματα,
και άλλοτε επαίτες στην ίδια τους
την σάρκα, αλληλοσπαράζουν.
Δεν έχουν γυρισμό.
Δεν πονούν,δεν φοβούνται.
τι να φοβηθούν, προστάτης τους
είναι ο ίδιος τους ο φόβος,
που σαν απόκληρος, νοσηρός,
καταπλακώνει τα ίδια τα κορμιά
όπως ο ίσκιος.
Φοβερά άψυχη η νύχτα,
καταπίνει την τελευταία στάλα
ζωής. Ξεφτίζει τους πόθους,
σαν μια μαραμένη μαργαρίτα,
που μαδώντας τα ίδια της τα φύλλα
ρωτά αν θα ζήσει.
Και σαν αταίριαστος διαβάτης,
να αναζητάς, απόδραση,σε έλξεις
ανούσιες, άγνωστος, μοναχικός,
όπως θα περπατάς πάντα.
1 Απριλης 2013.
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ.

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.