ΥΦΑΔΙ ΜΗΤΡΑΣ ΓΥΝΑΙΚΑ!!!Μέσα από
πανάρχαιους κοιτώνες,
αναγεννημένη εσύ
γυναίκα, άχραντο υφάδι από
μεταξένιο ιστό της μήτρας.
Αιώνες ποθητή,
πότε μητέρα,
πότε ερωμένη,μα πιότερο
λατρεμένο ίνδαλμα,των
παλικαριών στα πρώτα
σκιρτήματα.
Άπλωνες σκάλες τα μαλλια,
να μπουν και να
πλαγιάζουν,ως τα βάθη
της καρδιάς σου,
άλκιμοι νέοι ποθώντας την
απεραντοσύνη της
σάρκας σου.
Και εσύ,σαν την μάνα,που
απ το βυζί της έπλασε
γενεές,έδινες ζωή στον έρωτα.
Ναι,σου πρέπουν θαυμασμοί,
όπως ένα όμορφο
τριαντάφυλλο,
στον πρωινό περίπατο.
Γιατί είσαι λουλούδι.
Μαργαρίτα,
που σε μαδούν, όταν οι πόθοι,
αναβλύζουν ποτάμια,να πνίξουν
τα πάθη.
4 Αυγουστος 2015
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.