ΑΠΟΔΡΑΣΗ!!!Στης αμαρτίας σου,
με έριξες τον λήθαργο.
Μα'γώ,ξεχνιέμαι μέσα
στην μάτια σου,οπού
θαρρώ πως πετουλίζω
σε κάποιας λίμνης τα
νερά.Και μες στου
δάσους τις σκιές θαρρώ,
καθώς ανακατεύω
τα μαλλιά σου,στους
ώμους σου που στέκονται
λυμένα.Μα είσαι σαν
τον ήλιο που τρυπώνει,
σα κάθε χαραμάδα του
μυαλού,εκει που ολ'
αρχίζουν και τελειώνουν,
με την εικόνα σου,
στ'αχνό του δειλινού.
8 Αυγουστος 2015
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.