ΠΟΙΗΤΆΡΗ ΤΟΥ ΈΡΩΤΑ.Ποιείς ω έρωτα την σκέψη.
Λέξεις που γράφονται σε
άχρωμο μελάνι,να ταξιδεύουν
στου αγέρα την πνοή.
Ανθοφορείς στου κήπου τις
πορτοκαλιές,να μεγαλώνεις,
πάνω στου χρόνου τις πατημασιές.
Ω άχραντε,ουράνιε Θεέ που
σε υμνούν,νέοι στα πρώτα όνειρα
και σε καλούν,λες είσαι μιας
πηγής νερό,στάλα που θα χορτάσει
του πάθους τις αναλαμπές.
Τύρρανε που ραγίζεις τις καρδιές
σε κάθε σαϊτιά,να βγάζουν αίμα
λες είσαι δήμιος,και κόβει τα
κορμιά,απάνω στους βωμούς μιας
αμαρτίας. Και μεις που σε θωρούμε
σ'όλ'αυτά,που σ'έχουμε μπροστάρη
στην αγάπη,και τα σκιρτήματα
του νου,να υποκύπτουμε,να ζούμε
στην σκιά σου.
25 Γεναρης 2017ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.