ΚΑΜΒΑΔΕΣ.Μέσα στον μαύρο μου
καμβά να σε τυλίξω.
Σε χρόνο άξαφνο,στα χρώματα
να μπεις.Θέλω τα χείλη
τα γλυκά σου,να φιλήσω,
και να σε πάρω ως τα
πέρατα της γης.
Μέσα στα σύννεφα βαθιά
τους να σε κρύψω να μη
σε βλέπει άλλο μάτι,
δω στη γη.Και ύστερα αφού
θα σε φιλήσω θα σε ζεστάνω,
μέσα στην αποδοχή.
Ένα σεργιάνι στης Αθήνας
τα σοκάκια θα σε πάρω,
σ'ένα ταξίδι στων Θεών τις
φυλλωσιές.
Και κάπου,στα Πετράλωνα
το βράδυ,στου έρωτα
να μπούμε τις αυλές.
Μέσα στον μαύρο μου καμβά
να σε κοιμήσω,των αστεριών
να έχεις την μορφή.Και γω
σαν Δον Κιχώτης,να σου
τραγουδάω,στων ανεμόμυλων
απάνω την στροφή.
26 Γεναρης 2016ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.