ΤΑΞΙΔΕΜΑ.Ταξίδι στον καιρό του έρωτα.
Θάλασσα γαλανή ξανοίγεται
στα μάτια μας.Δεμένος στο
κατάρτι πια εγώ,σαν άλλος
Οδυσσέας,και συ σειρήνα ξωτική
στην πλώρη ν'αρμενίζεις.Και
ήταν τ'ουρανού το φως πούλουζε
τα μαλλιά σου,που έμοιαζαν
με άρμενα,στου άνεμου την χάρη.
Ζάλη του νου τα κάλλη σου,κι'η
γύμνια του κορμιού σου,έτσι που
σε αγκάλιαζε του ήλιου η χροιά,
να με μεθύσουν θέλησαν,στου
πάθους την ορμή. Και σαν να είχα
μαγευτεί,να είχα ξεψυχήσει,την
θάλασσα εκοίταζα,μήπως και
ζωντανέψω.
24 Γεναρης 2017ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.