ΝΗΝΕΜΊΑ Πως θέλω να σε δω,
μέσα στου πόθου το γαλήνεμα
αγαπημένη.Να είσαι πλάι
μου μια αφθαρσία,μετά από
φιλί,και την ορμή της σάρκας αφημένη.
Να νιώθω τα μαλλιά σου ξέπλεκα
σαν μαργαρίτα στο σγουρό
τους,και την ανάσα,ήρεμη σαν
την ηχώ τ'ανέμου,καθώς καταλαγιάζει
και αυτός.Στα μάτια σου να
βλέπω τα δικά μου,και κει που
θα σ'αγγίζω ξαφνικά,(όπως
θα νιώθουμε του χρόνου την γαλήνη
μαζεμένη,λες κλείσαμε στη χούφτα
μια σταλιά,από το πριν στου
πάθους τα συρτάρια,που βάλαμε
κάθε ορμή)να έρχεται ο πόθος
μια στιγμη,μέσα στα ακροδάχτυλα
να καίει,σαν καλοκαίρι,σαν μια
φλόγα δυνατή,ξανά να κάψει τα
κορμιά μας.
7 Δεκέμβρης 2017ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟ'Ι'ΛΗΣ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.