ΑΜΟΙΒΑΙΌΤΗΤΑΠόσες φόρες φεγγάρι μου,
μαζί σου δεν κουβέντιασα
τις νύχτες. Και συ υπομονετικό
στην ήρεμη θωριά σου,
τα μυστικά μου άκουγες,και με
παρηγορούσες. Μα ήταν τα
παράπονα,με δάκρυα γιομάτα,
και πίκρα για τον έρωτα,που είναι
μακριά μου.Και συ,σαν βάρκα
στο γιαλό,αρμένιζες,ψηλά
στον ουρανό σου ,λες ήταν
θάλασσα πλατιά,και μου
χαμογελούσες. Μα ήτανε φεγγάρι
μου φορές που μ'έπαιρνες
μαζί σου,και μούλεγες για σένανε,
και την δική σου χάρη,μια
κι ήτανε ολόγιομη από χαρές και
δόξες. Χωρίς αποκοτιά,
μου έλεγες να είμαι στου έρωτα
την προσμονή. Και στις κρυφές
χαρές του,χαρά να δίνω κι έρωτα
και να τον καρτεράω.
6 Δεκεμβρης 2017ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.