ΟΝΕΊΡΟΥ ΑΦΉΕίναι φορές που αφήνομαι
να σε κοιτάζω. Μέσα από
της σκέψης τις εικόνες,στα
όσα κράτησα από τις ώρες
τις μικρές,μέσα από της
αίσθησης το στίγμα,καθώς
σε βλέπω περιστέρι να πετάς,
έτσι που σε έπλασα,να σε
θυμάμαι. Αέρινη χροιά το
άρωμά σου.Σαν φύσημα πνοή
που φέρνει ρίγος στο κορμί
μου. Είναι φόρες που σε θυμάμαι
σαν μια ανάμνηση μοναδική,
που χάραξε του χρόνου την
πορεία,λες και δεν πέρασε
στιγμή. Και λέω,μοιάζουν όλ'αυτά,
και γίνονται συνήθεια,είναι
η σκέψη παραμύθιμα μα φορές,
πλάθει πλάθει και όνειρα
σαν την στιγμη που σ'ένιωσα
αλήθεια.
11 Φλεβαρης 2018ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟ'Ι'ΛΗΣ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.