ΛΟΓΧΙΣΜΑΤΑΠόνε που σε χάιδεψε μιας
μαχαιριάς η ακίδα. Άλικο
αίμα μιας πληγής μοναδικής
που στάζεις στο ρούχο
το σκισμένο. Έρωτα τρόπαιο
μιας αχαλίνωτης ορμής
λογχίσματα που ξεσκίζετε
την σάρκα στο παράφορο του
πόθου κάλεσμα. Νύχτα
που σε αγκάλιασα,μοναχική
στο στάλαγμα του ματιού
στο δάκρυ της λύπης. Αγάπη
εσύ αρχόντισσα,που σε
ένιωσα,μέσα στης απόγνωσης
την προσμονή,να με ταισεις
στοργή. Άρνηση που σε κάρφωσαν
οι λόγχες μιας απαντοχής,
να με στηρίξεις στο αβέβαιο
μονοπάτι στο πρώτο αδίστακτο
βήμα.Και εσύ γυναίκα,που στου
φιλιού σου την δύναμη αγνάντεψα
του ήλιου το κάθισμα,έφυγες
μαζί του στα βαθιά του ορίζοντα
παράθυρα.
10 Φλεβαρης 2018ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟ'Ι'ΛΗΣ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.