
Αντίσταση του έρωτα ο χρόνος.
Ηλιάτορας καιρός στο πρωινό.
Μιας θάλασσας αρμύρα
να μας καίει,κάτω σε ακτές αλαργινές.
Και μεις να πιάνουμε στεριές
καμένα τα κορμιά και οι ματιές
μας,ίδια με αστεριών φωτιές.
Στεγνώνουμε τους πόθους με
την άμμο,κόκκοι κρυστάλλινοι
και μεις καρτερικοί,ξωρκίζουμε
την μοίρα του θανάτου.
Και στέλναμε σημάδια με κραυγές
είχε το πάθος σαν φλογέρα
σημαδέψει,τις μουσικές του ουρανού.
Παλεύαμε σε κάκτους και χορούς
να βρούμε στις γραμμές τον γυρισμό μας.
Και έκανε αντίσταση,ο έρωτας
στον χρόνο,που ναυαγός κοιμήθηκε.
Άνοιξαν οι ορίζοντες μαζί,και μεις
χαθήκαμε στης γης τις Ατλαντιδες.
11 Φλεβαρης 2020
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟ'Ι'ΛΗΣ(Πνευματικό μου δικαίωμα)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.