Κρεμάμενες οι τέρψεις,σ'ανθούς πορτοκαλιών.
Κι εγώ θα σ'αγαπώ
σαν τον χυμό τους,
που μοιάζει σαν το νέκταρ
που ποθώ.
Παράξενη που είναι η αγάπη.
Λες και απλώνει ξόβεργες
απάνω στα κλαριά,
να πιάσει λέξεις μαγικές.
Και μεις ψιθυριστά
τις μαρτυράμε,γίνονται
χτύποι δυνατοί,στου έρωτα
τον χρόνο που περνάμε.
2 Φλεβαρης 2020
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟ'Ι'ΛΗΣ(Πνευματικό μου δικαίωμα)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.