
Και πως να σ'αρνηθώ,
στου χρόνου που περνάει
η καρδιά μέσα στα δέντρα.
Η Νιότη ξωτικό,και μεις
σκιές του παρελθόντος.
Ένας ντελάλης η ζωή,στου
έρωτα τα καλντερίμια.
Χίλια οράματα εμείς κρατάμε
μες στα μάτια.
Αφήνουμε τα όνειρα να
ζήσουν σαν σε ουρλιαχτό,
πάνω στις πολεμίστρες της αγάπης.
Και προχωράμε.
Οι αρετές απλώνονται παντού
σαν τα αστέρια.
Ουράνια δομή,τούτη η "αμαρτία"
Μα σ'αγαπώ,και μ'αγαπάς.
Δεν έχουμε φτιασίδια για τον έρωτα
του δώσαμε πνοή,τον ανασύραμε
με τα σημάδια της αλήθειας.
8 Φλεβαρης 2020
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟ'Ι'ΛΗΣ(Πνευματικό μου δικαίωμα)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.