Αχνίζει στο παράθυρο
το χνότο, κλείνει σαν μάτι,
κι ο καιρός, ίδιο ατσάλι
που καρφώνει το μυαλό.
Οι ώρες στάζουν από παντού
αναμονές στον χρόνο
στάλες βροχής, και προσμονή,
Αιώνια στιγμή.
Και ένας νέος χρόνος.
Ο έρωτας γιορτάζει, δεν
κατέχει την βροχή.
Η ζεστασιά του πόθου
και το τζάμι, που ξεθολώνει
για να δεις.
Ίσως ό,τι αγγίζει την καρδιά σου
νάναι το δώρο της ζωής.
Και η βροχή, να τραγουδά
τα όνειρά σου.
Ο ήλιος κάπου στην ανατολή
δένει σφικτά την ομορφιά του
προβάλλει, θα τον ξαναδείς.
26 Δεκεμβρης 2020
ΕΓΩ
Αγαπω τη μουσικη...Ακουω μουσικη...Αγαπαω το θεατρο...Τι εχω αποκομισει απο την τεχνη;;; ΝΑ ΑΦΟΥΓΚΡΑΖΟΜΑΙ..!!!
ΕΡΩΤΙΚΑ
Τρίτη 29 Δεκεμβρίου 2020
ΟΡΙΖΟΝΤΕΣ
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.