Χρόνια προσμένω.
Σταθμός αγάπης να φανείς
σ'ένα ταξίδι να σε φέρει
ο βαρδάρης, με ένα τρένο
της γραμμής, φάρος, και
διαβατάρης.
Κι εγώ σ'ένα πεζούλι καθιστός
μέσα στα όνειρα χωμένος
στα τότε, σούχα πει το σ'αγαπώ
σε άλλα θάματα, και όρκους
μπολιασμένος.
Ένα φεγγάρι κι ένας ήλιος
συντροφιά, νύχτες και μέρες
ζωντανός, κρυφά να σε προσμένω,
στα καπηλειά χορεύοντας
από κρασί πιωμένος.
Μα τώρα που σφυρίζει σιωπηλό
το τρένο που σε φέρνει,
έχει αδειάσει ο σταθμός,
αγέρας δεν φυσάει, μήτε ο χτύπος
την καρδιάς, ώρες πια δεν μετράει.
Χωράει μέσα μου το φως
και ο καημός που σπαρταράει.
28 Δεκεμβρης 2020
ΕΓΩ
Αγαπω τη μουσικη...Ακουω μουσικη...Αγαπαω το θεατρο...Τι εχω αποκομισει απο την τεχνη;;; ΝΑ ΑΦΟΥΓΚΡΑΖΟΜΑΙ..!!!
ΕΡΩΤΙΚΑ
Τρίτη 29 Δεκεμβρίου 2020
ΒΑΡΔΑΡΗΣ
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.