Θέλω η αγάπη να σου μοιάσει.
Σαν θάλασσα πλατιά να τραγουδά.
Δείπνο του πόθου δυνατό
μ'ένα κορμί σταράτο, σαν κυπαρίσσι
και δεντρί, μια ανεμώνα που
ανοίγει, και περιστέρι που πετά.
Να έχει των χειλιών σου τις γραμμές
κεράσια Ανοιξιάτικα στο χρώμα
απ' του φιλιού την δαγκωνιά.
Σαν την φωτογραφία που κρατάω
τότε σε κάποια εκδρομή ενθύμιο
στα πρώτα μας λογάκια.
Και όπως είσαι τούτη την στιγμή
γυναίκα της καρδιάς, και παρουσία
στης μοναξιάς μου την ατάραχη
στιγμή, να δώσεις νόημα, και φως
με παρουσία, μέσα στης αγκαλιάς
σου την πηγή, να μαρτυρούν τα στήθια
την λατρεία, στου πάθους την
αχόρταγη μορφή.
27 Δεκεμβρης 2020
ΕΓΩ
Αγαπω τη μουσικη...Ακουω μουσικη...Αγαπαω το θεατρο...Τι εχω αποκομισει απο την τεχνη;;; ΝΑ ΑΦΟΥΓΚΡΑΖΟΜΑΙ..!!!
ΕΡΩΤΙΚΑ
Τρίτη 29 Δεκεμβρίου 2020
ΠΡΟΣΔΟΚΙΕΣ
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.