Το αεράκι μπαίνει, απ'το παράθυρο.
Δεν ξέρω καν, τι ώρα είναι.
Μια στάλα μου μιλάει φωναχτά,
που ξέφυγε απ' της βροχής τον οίστρο.
Και είχε δυναμώσει η βροχή.
Απέναντι ένα χλωμό λαμπιόνι,
λες άφηνε το φως του να χαθεί,
ήταν λες μου τραγούδαγε,
σε τούτη τη σιωπή, όπως τραγούδαγε,
μες στη βροχή η νύχτα.
Το όνειρο απόψε, είχε όλες τις ζωές.
Είχε κι εσένα, που δεν ήρθες.
Και η βροχή, κρατούσε το σιγόντο
στην καρδιά, μ' ένα παράπονο,
λες άφηνε σε σένα παρακάλιο.
..πως πέρασε η ώρα..
και εκεί, που νόμιζα τα χέρια,
ήταν άδεια, έβλεπα, την αγάπη να κρατούν.
Ένιωθα της βροχής,
την αίσθηση στο σώμα.....
έκλεισα το παράθυρο.....
στο πρόσωπό μου, έσταζε το δάκρυ.
Μα ήταν δάκρια χαράς.
Σε είχα αγκαλιά μου.
25 Μάης 2025
ΕΓΩ
Αγαπω τη μουσικη...Ακουω μουσικη...Αγαπαω το θεατρο...Τι εχω αποκομισει απο την τεχνη;;; ΝΑ ΑΦΟΥΓΚΡΑΖΟΜΑΙ..!!!
ΕΡΩΤΙΚΑ
Κυριακή 25 Μαΐου 2025
ΒΑΘΥ ΣΤΟ ΌΝΕΙΡΟ ΤΑΞΊΔΙ
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.