Στα δειλινά των αναμνήσεων,
και στις ανατολές του χρόνου,
του πόθου τα παράθυρα, ανοίγουν
να περάσεις, σαν την αχτίδα του φωτός.
Ένα μεγάλο σεληνόφως,
σαν φωτοστέφανο, που λούζει
τα μαλλιά σου, και μια εικόνα
που θαρρείς ελκύει σαν ανταύγεια.
Ο έρωτας στα μάτια μας,
σαν οίστρος που φαντάζεται,
φτιάχνει τις λέξεις να σου πει,
σαν μπεις στην αγκαλιά του.
Χρόνοι πολλοί, ταυτίζονται,
με τις στιγμές ετούτη.
Οι πορφυρένιες εύνοιες, και,
της αγάπης οι ανθοί, φτάνουν
σε μας, σαν όαση, οι κλίνες της αγάπης,
στρωμένες πάλλευκες αγνές,
στου πάθους τις αλήθειες.
Εσύ, αγνή,και όμορφη.
Μια Αφροδίτη της καρδιάς μου,
αφήνεσαι μοναδικά,
εράσμια Γυναίκα.
24 Μάης 2025
ΕΓΩ
Αγαπω τη μουσικη...Ακουω μουσικη...Αγαπαω το θεατρο...Τι εχω αποκομισει απο την τεχνη;;; ΝΑ ΑΦΟΥΓΚΡΑΖΟΜΑΙ..!!!
ΕΡΩΤΙΚΑ
Κυριακή 25 Μαΐου 2025
ΕΡΑΣΜΙΑ ΓΥΝΑΙΚΑ
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.