Θέλω να ξέρω,
αν στους δρόμους,
που περπατούν οι αετοί,
τα φύλλα είναι
κίτρινα ξερά, άυλα
σαν το σεληνόφως
που λάμπει στον ορίζοντα
ένας ουράνιος Θεός.
Να ξέρω, αν οι άνθρωποι,
ίδιες φιγούρες
στις ανταυγειες των καιρών,
θυσιάζονται
σαν τις αλήθειες,
και χάνονται σαν
της νυχτιάς το όραμα θνητοί,
όπως ορίζουν οι αξίες.
..μα συ, που έγινες
δική μου ηθική, και λες,
ό,τι μου μοιάζεις,
λες πως αντέχεις να σκορπάς
όλα τα έντιμα στοιχεία,
να σπαταλάς, το φως,
που μας χαρίζει η ματιά
μές στα δικά σου τα σκοτάδια.
Οι άνθρωποι, κι οι αετοί,
στους ίδιους δρόμους.
Κατασπαράζουν και θρηνούν,
κραυγάζουν, αλαλάζουν,
όμως οι άνθρωποι,
βαδίζουν μοναχοί.
23 Μάης 2025
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟ'Ι'ΛΗΣ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.