ΟΡΙΑ
Φεγγάρι,γιατί είσαι
θλιμμένο απόψε.
Στέκεις εκεί ψηλά,μετέωρο,
με μια χλομάδα
βασανιστική,να έχεις στρέψει
το βλέμμα πάνω μου,
λες και ζητάς την δική μου βοήθεια;
Ανήμπορος είμαι απόψε,
τυλιγμένος στην δική μου θλίψη.
Και είναι μια πίκρα,
που φτάνει από πολύ
μακρυά,πέρα από σένα,πέρα
από τα όρια που αγγίζει ο νους.
Και συ φεγγάρι,με εκείνο
το παράξενο χαμόγελο,που σπάει
φραγμούς,απόψε δεν μιλάς.
Δεν έχεις φωνή.
26 Μαης 2013
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
Φεγγάρι,γιατί είσαι
θλιμμένο απόψε.
Στέκεις εκεί ψηλά,μετέωρο,
με μια χλομάδα
βασανιστική,να έχεις στρέψει
το βλέμμα πάνω μου,
λες και ζητάς την δική μου βοήθεια;
Ανήμπορος είμαι απόψε,
τυλιγμένος στην δική μου θλίψη.
Και είναι μια πίκρα,
που φτάνει από πολύ
μακρυά,πέρα από σένα,πέρα
από τα όρια που αγγίζει ο νους.
Και συ φεγγάρι,με εκείνο

το παράξενο χαμόγελο,που σπάει
φραγμούς,απόψε δεν μιλάς.
Δεν έχεις φωνή.
26 Μαης 2013
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.