ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ
Πατρίδα βουτηγμένη
στο αρχιπέλαγος της λήθης.
Σαν φύλλο καταπράσινο,
σπαρμένο με σπόρο αίματος,
να ατενίζεις, πότε θεριό που
βογκάει αλυσοδεμένο με ήχο
πνιγμένο στην απεραντοσύνη
του χρόνου. Σκιά περιπλανωμένη,
ίδιο φάντασμα, ανάμεσα στο
κάστρο της Αμμόχωστος,και στης
Κερύνειας την πλάση. Σκλαβωμένη
ελπίδα, Κύπρος του λογισμού μου,
να αρμενίζεις στην άκρη των ματιών,
σαν πένθιμο τραγούδι γριάς μάνας,
χαροκαμένης. Και είναι από
τα σπλάχνα σου βγαλμένο το χαμόγελο
των παλικαριών,να ραγίζει καρδιές.
Εκεί που δεν χωρά πόνος, ανθίζει η ελπίδα
της λευτεριάς. Μάνα γη, βουτηγμένη
στο αρχιπέλαγος της λήθης.
5 Μαης 2013
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
Πατρίδα βουτηγμένη
στο αρχιπέλαγος της λήθης.
Σαν φύλλο καταπράσινο,
σπαρμένο με σπόρο αίματος,
να ατενίζεις, πότε θεριό που
βογκάει αλυσοδεμένο με ήχο
πνιγμένο στην απεραντοσύνη
του χρόνου. Σκιά περιπλανωμένη,
ίδιο φάντασμα, ανάμεσα στο
κάστρο της Αμμόχωστος,και στης

Κερύνειας την πλάση. Σκλαβωμένη
ελπίδα, Κύπρος του λογισμού μου,
να αρμενίζεις στην άκρη των ματιών,
σαν πένθιμο τραγούδι γριάς μάνας,
χαροκαμένης. Και είναι από
τα σπλάχνα σου βγαλμένο το χαμόγελο
των παλικαριών,να ραγίζει καρδιές.
Εκεί που δεν χωρά πόνος, ανθίζει η ελπίδα
της λευτεριάς. Μάνα γη, βουτηγμένη
στο αρχιπέλαγος της λήθης.
5 Μαης 2013
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.