ΑΠΟΤΥΠΩΜΑΤΑ
Πικρό το ποτήρι
απόψε αφήνει
αποτυπώματα στον νου.
Ακόμη το νερό του δεν
ξεδιψά τα χείλη.
Επιμένει πικρόχολο,
να βασανίζει κάθε πνοή
ηρεμίας που κατοικεί
στο βλέμμα.
Γιατί και τα μάτια είναι θολά,
λες και ένα βουβό
παράπονο ίδιο με κλάμα,
κατοικεί μέσα τους.
Ένα δάκρυ λύτρωση,
δεν λέει να φύγει.
Και η καρδιά πονά.
Πονά αδικημένη.
Πόσο αλήθεια ένα
χέρι κουράγιο,
να μου κάνει συντροφιά,
σαν δυο γλύκες κουβέντες,
να χαλαρώσει την θλίψη.
Γιατί κούρνιασε βαθιά
απόψε η θλίψη.
Και σε αντοχές,
και σε παράπονο.
8 Μαης 2013
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
Πικρό το ποτήρι
απόψε αφήνει
αποτυπώματα στον νου.
Ακόμη το νερό του δεν
ξεδιψά τα χείλη.
Επιμένει πικρόχολο,
να βασανίζει κάθε πνοή
ηρεμίας που κατοικεί
στο βλέμμα.
Γιατί και τα μάτια είναι θολά,
λες και ένα βουβό
παράπονο ίδιο με κλάμα,
κατοικεί μέσα τους.
Ένα δάκρυ λύτρωση,

δεν λέει να φύγει.
Και η καρδιά πονά.
Πονά αδικημένη.
Πόσο αλήθεια ένα
χέρι κουράγιο,
να μου κάνει συντροφιά,
σαν δυο γλύκες κουβέντες,
να χαλαρώσει την θλίψη.
Γιατί κούρνιασε βαθιά
απόψε η θλίψη.
Και σε αντοχές,
και σε παράπονο.
8 Μαης 2013
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.