7 Μαης 2013
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
Πως να φύγω μέσα από
την απεραντοσύνη
που έχει το βλέμμα σου.
Βελούδο, χάρμα απαλότητας
τα λόγια σου.Και το κορμί σου,
όαση να ξαποστάσει ο νους.
Σε θαυμάζω, αγαπημένη.
Ποίημα κάνω την μέρα,και
την νύχτα, φουρτουνιασμένο
όνειρο. Μέσα σε καυτές ανάσες,
γιομάτες φλόγα,να ξεπηδούν
λαχανιασμένες ακούραστες,
να παρασέρνουν, ακόμη και
αυτήν την ηρεμία απο το
τραγούδι που ένα νυχτοπούλι,
λέει παράμερα.
Άοκνος εργάτης στον ερωτά σου.
Και εσύ, Βασίλισσα της καρδιάς μου.
την απεραντοσύνη
που έχει το βλέμμα σου.
Βελούδο, χάρμα απαλότητας
τα λόγια σου.Και το κορμί σου,
όαση να ξαποστάσει ο νους.
Σε θαυμάζω, αγαπημένη.
Ποίημα κάνω την μέρα,και
την νύχτα, φουρτουνιασμένο
όνειρο. Μέσα σε καυτές ανάσες,
γιομάτες φλόγα,να ξεπηδούν
λαχανιασμένες ακούραστες,
να παρασέρνουν, ακόμη και
αυτήν την ηρεμία απο το
τραγούδι που ένα νυχτοπούλι,
λέει παράμερα.
Άοκνος εργάτης στον ερωτά σου.
Και εσύ, Βασίλισσα της καρδιάς μου.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.