ΠΑΛΙΡΡΟΙΕΣ
Φτερά αποκαΐδια, σκορπισμένα
στην ομίχλη μιας απόγνωσης,
σε μαρμαρωμένη αυγή.
Παλίρροιες συναισθήματα,
να αδειάζουν την ψυχή,
μανιασμένα σε αβυσσαλέα
κατηγορώ, καθώς σβήνουν
σακατεμένα. Θάλασσες
λυσσαλέες,κατακλύζουν την
σκέψη λες και ζητάνε μιαν
εκδίκηση χρόνων.Και τα κύματα
βουβά,να βολοδέρνουν
την απέραντη μοναξιά στα
βάθη τους. Ξάρτια σπασμένα
από καράβια Βουλιαγμένα
στην θλίψη,και ουλές,που
ο χρόνος κράτησε στα κιτάπια του
μαυρισμένες από παραδοχές
αδίσταχτες. Σκόρπιες στάχτες,
μιας ζωής καμένης, στο πέρασμα.
Και ο ήλιος χλωμός.Να μη μπορεί
να ντύσει με χρώματα την ανατολή.
Μαρτης 2013ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ.
Φτερά αποκαΐδια, σκορπισμένα
στην ομίχλη μιας απόγνωσης,
σε μαρμαρωμένη αυγή.
Παλίρροιες συναισθήματα,
να αδειάζουν την ψυχή,
μανιασμένα σε αβυσσαλέα
κατηγορώ, καθώς σβήνουν
σακατεμένα. Θάλασσες
λυσσαλέες,κατακλύζουν την
σκέψη λες και ζητάνε μιαν
εκδίκηση χρόνων.Και τα κύματα
βουβά,να βολοδέρνουν
την απέραντη μοναξιά στα
βάθη τους. Ξάρτια σπασμένα
από καράβια Βουλιαγμένα
στην θλίψη,και ουλές,που
ο χρόνος κράτησε στα κιτάπια του
μαυρισμένες από παραδοχές
αδίσταχτες. Σκόρπιες στάχτες,
μιας ζωής καμένης, στο πέρασμα.
Και ο ήλιος χλωμός.Να μη μπορεί
να ντύσει με χρώματα την ανατολή.
Μαρτης 2013ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ.

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.