ΆΥΠΝΟΙ ΠΌΘΟΙ
ΩΙ της νύχτας ευωδιά.
Στων κυττάρων το άρωμα
χωμένη η χροιά σου.
Άυπνες στιγμές νύμφες
του πόθου ολόγιομες πνοή.
Σφιχτές οι αγκαλιές,πνίγουν
αποθέματα έλξης. Αχ πως
σε αναζητάω στων ονείρων
τον δρόμο να με πάρεις.
Και συ,που στου φεγγαριού
σου τα σεντόνια πλάγιασες
λάγνα,να με καλείς στους
καρπούς σου να χορτάσω
τα αδηφάγα ένστικτα
10 Μαρτης 2017ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ.
ΩΙ της νύχτας ευωδιά.
Στων κυττάρων το άρωμα
χωμένη η χροιά σου.
Άυπνες στιγμές νύμφες
του πόθου ολόγιομες πνοή.
Σφιχτές οι αγκαλιές,πνίγουν
αποθέματα έλξης. Αχ πως
σε αναζητάω στων ονείρων
τον δρόμο να με πάρεις.
Και συ,που στου φεγγαριού
σου τα σεντόνια πλάγιασες
λάγνα,να με καλείς στους
καρπούς σου να χορτάσω
τα αδηφάγα ένστικτα
10 Μαρτης 2017ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ.

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.